Strona główna - Kapelania Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie

Uniwersytecki Szpital Dziecięcy
w Krakowie
pw. NMP Nieustającej Pomocy
Kapelania
Przejdź do treści


Prawdziwa droga, najprawdziwsza droga, na której nie zbłądzimy, jest wówczas, jeżeli idąc nią, dotkniemy Krzyża Chrystusowego i nie zwątpimy. Wtedy na pewno dotrzemy do Nieba… Jest to droga najkrótsza, najprostsza i zgodna z Miłosierdziem Bożym oraz ekonomią miłości, chociaż napawająca nas lękiem. Jezus obiecuje tym, którzy pójdą tą drogą, siłę wewnętrzną: „Znajdziecie ukojenie dla dusz waszych, albowiem jarzmo Moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie”.



Będąc uczniami Jezusa zobowiązani jesteśmy do publicznego głoszenia Ewangelii, co wymaga odwagi i wytrwałości. „Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”. Chrystus uczy, aby nie bać się ludzi w czasie dawania świadectwa, nawet jeśli wiąże się ono z zagrożeniem życia. „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą”.


„Najświętsze Serce Pana Jezusa żyje służąc. Nie pragnie oddać chwały sobie, lecz jedynie samemu Ojcu. Nie mówi o swej miłości. […] Świat został odkupiony dzięki samotności tego Serca. Nie dzięki miłej samotności […], która, aby chronić się przed rozczarowaniem, jakie stwarza życie, odgrodziła się przed nim, lecz dzięki innej samotności, która nas, bezbronnych, wydaje tłumom. Dzięki samotności, w której serce opłukiwane lodowatą wodą niemożności odczuwa miłość niczym zimne ostrze miecza i ciągle żywą ranę”. – Hans Urs von Balthasar.


Wróć do spisu treści